Een korte toelichting op de tabel hierboven. Duidelijk is dat de beoordelingskriteria (commentaar) nog niet deugen. Ze kunnen eigenlijk nog alle kanten opgaan. Afgezien daarvan blijkt dat twee keer populariteit (score 1) ten opzichte van inhoudelijke diepgang (goed) tegelijk opgaan: verhaal 4 en 5; maar ook twee keer verdragen ze elkaar niet: verhaal 2 en 6. Verder valt op dat Bredero weinig bijdraagt aan verdieping. En Aesopus dat doet door begrip te krijgen voor de tijd van La Fontaine. Het vertelt weinig over de Klassieke Oudheid of de manier waarop toen werd geleefd. Ik denk dat ik aan de hand van de vergelijking ‘populariteit — inhoud’ kan constateren dat als het woordspel overheerst in een tekst de inhoudelijke kwaliteit van het anders beleven van de werkelijkheid minder wordt. Toch wel leuke uitkomsten, maar de methode moet beter.
Verder moet gezegd dat de indruk gewekt is dat de verhaaltjes veel minder zijn gelezen. Dat is ook het geval voor de meest recente verhalen. Tegenover deze scores stond dat het aantal hits per maand ongeveer gelijk is gebleven, als je er rekening mee houdt dat ik nu maar een keer per maand een verhaaltje op mijn blog heb geplaatst. De score bleef in het totaal op ongeveer 100 keer per week staan.
Toekomst.
In de eerst volgende maanden ga ik nog een keer een Grimm verhaaltje publiceren. Daarna komt de Wajang aan de beurt en we sluiten het jaar af met Plautus.